• home
  • Artikelen
  • Een veelzijdige outdoor pionier met doorzettingsvermogen

Een veelzijdige outdoor pionier met doorzettingsvermogen

Vadesto Outdoor Adventure in Hattem staat behalve om de landactiviteiten, bekend om de vele wateractiviteiten. Je kan er varen met allerlei soorten vaartuigen, van vlot tot rondvaartboot en van reuzenklomp tot de grootste waterfiets ter wereld. Iedereen kan er terecht, of je nu alleen bent of met een grote groep. Het is daardoor ook uitermate geschikt voor bedrijfsuitjes en personeelsfeesten. Het Panorama Paviljoen, met groot terras en uniek uitzicht op de IJsseluiterwaarden en het natuurgebied, leent zich uitstekend voor vergaderingen voor groepen tot honderdvijftig personen waarbij er diverse vergaderarrangementen mogelijk zijn, eventueel inclusief één of meer activiteiten. Het Paviljoen beschikt over een goede keuken voor een uitgebreid koud/warm buffet, een gezellige barbecue, een heerlijke lunch, enzovoort.

Binnen vijf jaar vijf bedrijven


Foto 1


Het bedrijf kent inmiddels een lange geschiedenis. Oprichter en eigenaar Bert van der Stoep vertelt: “De inschrijving bij de Kamer van Koophandel dateert van 2 mei 1983, maar daarvoor waren we al bezig. We zijn letterlijk met één kajak begonnen die ik destijds, samen met een vriend, tweedehands voor honderd gulden gekocht heb. Het was de bedoeling om er zelf mee te varen. Toen kochten we er nog een kajak en een Canadese kano bij. Maar omdat je nu eenmaal niet constant gaat kanoën en ze dus het grootste deel van het jaar stil liggen, leek het ons een goed idee om ze ook te verhuren; in eerste instantie aan familie, vrienden en kennissen. Toen bedacht ik me dat meer mensen er gebruik van konden maken en heb ik van die zoekertjes van één regel in één kolom in de krant geplaatst: Kanoverhuur met mijn telefoonnummer erbij. Een kortere en goedkopere advertentie kon je niet bedenken. Verder heb ik op een typemachine een A4-tje opgesteld waarin staat wat ik eigenlijk met het bedrijf wilde: milieuvriendelijke buitenactiviteiten aanbieden zonder motorisch aangedreven materialen zoals jetski’s en 4x4 wheel drive cars die toen heel populair waren. Dat A4-tje heb ik nog steeds. Zo ben ik begonnen en dat is dermate uit de hand gelopen, dat we binnen vijf jaar vijf bedrijven op het gebied van buitensport hadden: in Hattem, Zwolle, Zwartsluis, Giethoorn en Nijverdal. Daarnaast werden op nog twee locaties bij de Whytemerplas en aan het Heerderstrand verhuurplekken gepacht.”

Vervolgens heeft Van der Stoep een landelijke franchiseorganisatie opgericht voor de verhuur van kano’s, mountainbikes en kampeermateriaal waarbij bedrijven onder hun eigen naam het materiaal van Vadesto verhuurden. Daarnaast heeft hij in de beginperiode in de Kop van Overijssel ‘Het duizend fietsenplan’ opgezet. Omdat daar heel veel bij kwam kijken qua reparaties en dergelijke, heeft hij toen in Hattem een fietsenzaak overgenomen die hij twaalf jaar gerund heeft. En passant nam hij bij de jachthaven van Hattem ook nog een cafetaria over, die nu gerund wordt door zijn zoon en volgens zijn zeggen heel goed draait.

Men hield zich niet aan de afspraken en er werd gesjoemeld


Foto 2


Met ‘Het duizend fietsenplan’ heeft Vadesto destijds de eerste Milieu Natuur Prijs van het Ministerie van Economische Zaken gewonnen wat uitgereikt werd in de vorm van een beeldhouwwerk van Jan Wolkers wat nog steeds bij de Blauwe Hand bij Giethoorn staat. Het was een heel mooi concept. Men kon in de Kop van Overijssel op diverse plaatsen, waaronder de VVV-kantoren, voor vijftien gulden een soort paspoort kopen, waarmee men op zesentwintig adressen een fiets kon huren. Je fietste dan van plaats A naar plaats B, waar je de fiets kon achterlaten. Met het paspoort kon je in plaats B dan gratis in een bus stappen om terug naar A te gaan of naar een andere plaats waar je bijvoorbeeld met een kano, een fluisterboot of een andere fiets verder ging. Met hetzelfde paspoort kreeg je ook kortingen bij diverse restaurants of bijvoorbeeld een gratis glas wijn bij het eten. De mensen van Vadesto reden continu met twee wagens in het gebied rond om fietsen van de ene plaats naar de andere plaats te vervoeren om er zo voor te zorgen dat er op alle zesentwintig verhuurpunten voldoende fietsen voorradig waren.

Omdat het organisatorisch nogal wat problemen met zich meebracht, is Van der Stoep uiteindelijk toch gestopt met zowel ‘Het duizend fietsenplan’ als de landelijke franchiseorganisatie. “Vroeger hadden we vier wagens op de weg om overal in het land materiaal te brengen en op te halen. Maar er ging zoveel tijd in zitten, dat we op een gegeven moment besloten om ons te concentreren op de vijf vaste vestigingsplaatsen.”, aldus Van der Stoep: “Verder ontdekten we dat er in het franchisesysteem helaas behoorlijk gesjoemeld werd. Dan zagen we aan het materiaal dat het verhuurd was, terwijl dat niet gemeld werd en wij daar dus niet de afgesproken percentages aan geld voor ontvingen. Het was gewoon moeilijk te controleren en de goeden niet te na gesproken, was voor veel ondernemers de verleiding blijkbaar te groot om geen misbruik te maken van het systeem en al het geld in hun eigen zak te steken.”

Hetzelfde overkwam hem ook met ‘Het duizend fietsenplan’. Mensen hielden zich niet aan de afspraken. Met de ondernemers van de fietsverhuurpunten was afgesproken dat ze eenvoudige kleine reparaties, zoals het plakken van een band et cetera, zelf zouden doen. Maar in plaats daarvan werd Vadesto dan gebeld met de vraag of er een paar nieuwe fietsen gebracht konden worden, omdat er kapotte fietsen zouden staan. Bij aankomst bleek het dan bijvoorbeeld alleen maar om een paar lekke banden te gaan. In het begin werd dit door een paar verhuurders gedaan, maar dat aantal groeide alleen maar. Van der Stoep: “Zo hadden wij heel veel extra werk waar geen geld tegenover stond, terwijl de verhuurders hun centen al gevangen hadden. Op een bepaald moment hadden we geen andere keuze dan ermee te stoppen. Helaas!”

Alles en iedereen tegen zich


Foto 3

In 2010 heeft hij langs de IJsseluiterwaarden in Hattem een compleet nieuw paviljoen neergezet, waar heel veel aan vooraf is gegaan en waar hij behoorlijk in heeft moeten investeren qua tijd en geld.  

In ‘94–’95 stroomde, door een te hoge waterstand in de IJssel, bij Vadesto alles onder en dreigde een deel van Hattem ook onder water te lopen. Daardoor kreeg Van der Stoep in maart ’96 van het Waterschap te horen dat hij een maand later geen bedrijf meer zou hebben, omdat er dwars door zijn bedrijf heen een dijk zou komen. Omdat hij de grond van de gemeente huurde en niet onder de Onteigeningswet viel, had hij geen poot om op te staan. De Onteigeningswet bepaalt dat je er door de onteigening niet op achteruit mag gaan, niet in vermogen en ook niet in inkomen (red.)

Van der Stoep moest daarna nieuwe vergunningen aanvragen, wat hem veertien jaar gekost heeft, omdat hij alles en iedereen tegen zich had. Hij wilde het paviljoen op de nieuwe dijk bouwen, wat niet mocht van het Waterschap. Omdat hij aan de uiterwaarden van de IJssel zit, had hij naast het Waterschap met Waterstaat te maken die hem ook verbood om daar te bouwen en, alsof dat niet genoeg was, hield de Provincie alles tegen, omdat Vadesto vlakbij een groot natuurgebied gevestigd was en Van der Stoep zich daar wilde hervestigen. Ondertussen had de gemeente, buiten zijn weten om, de grond verkocht. Gedurende de veertien jaar liepen er daardoor zeven verschillende processen en is het tot drie keer toe voorgekomen bij de Raad van State, waarna Van der Stoep uiteindelijk toch alles gewonnen heeft.

De Werkkostenregeling (WKR)


Foto 4


Van der Stoep: “Ik heb alle rechtbanken zo’n beetje gezien en toen kwam de crisis. In 2009 kreeg ik uiteindelijk de benodigde vergunningen en moest ik overwegen ‘Gaan we bouwen of gaan we niet bouwen’. Ik wist op dat moment niet wat de verdere gevolgen van de crisis zouden zijn. Dat wist niemand! Maar ik heb toch doorgezet en 15 september 2010 hebben we het paviljoen geopend en zijn we weer gestart terwijl onze grote markt, zo’n zestig procent aan bedrijfsuitjes, in elkaar gestort was. Hard werkend is het, langzamerhand door de jaren heen, weer beter geworden. Alleen hebben we nu in onze branche te maken met de Werkkostenregeling (WKR), wat veel bedrijven de das om gedaan heeft.”

Op mijn vraag wat de WKR inhoudt, legt Van der Stoep uit dat bedrijven vroeger, naast de kerstpakketten en de fietsregeling, een bedrag gelijk aan vier procent van de bruto salarissen konden uitgeven aan leuke dingen voor het personeel, zoals bedrijfsuitjes. Dat is sinds een aantal jaren teruggebracht naar één komma twee procent, inclusief de kerstpakketten en fietsregeling. Over alles wat daarboven uitgegeven wordt, moet tachtig procent belasting betaald worden. Daardoor wordt er nu op directieniveau  veel minder gedaan qua bedrijfsuitjes en komt dat meer vanuit initiatieven van bijvoorbeeld personeelsverenigingen. Desondanks mag Van der Stoep zich verheugen over het feit dat het aantal bedrijfsuitjes richting Vadesto de laatste jaren weer is toegenomen, niet in de laatste plaats door mond tot mond reclame van ondernemers die in Hattem vergaderd hebben of er hun personeelsfeest gehouden hebben.

De Bleek 3 in Hattem


Foto 5


Vadesto Outdoor Adventure opereert nu nog vanuit één locatie: De Bleek 3 in Hattem. Bij het paviljoen liggen voor zo’n driehonderd man aan kano’s in de vorm van allerlei soorten kajaks, een-, twee- en driepersoons Canadese kano’s en twaalf persoons kano’s. Daarnaast zijn alle soorten waterfietsen aanwezig en is er een rondvaartboot voor vijftig personen. Verder zijn er ook bijzondere dingen zoals de Varende Klompen, een tien persoons waterligfiets, de grootste waterfiets ter wereld: de Reuze Waterfiets voor zesendertig personen waarmee het bedrijf in het Guinness Book of Records staat en tot slot de WaterFlike. Dit is een twaalf persoons waterfiets waar Van der Stoep een nieuw aandrijfsysteem voor heeft bedacht, waarmee hij zowel de Veluwe Innovatieprijs als een landelijke innovatieprijs heeft gewonnen. Gezellig naast en tegenover elkaar zittend bewegen de deelnemers samen de pedalen heen en weer om de WaterFlike voort te bewegen met achterop één of twee ‘kapiteins’ die het roer bedienen.

Verder verhuurt Vadesto nog steeds mountainbikes, gewone fietsen, steppen en reuze-steppen. Daarnaast kan men bij het bedrijf terecht voor diverse landactiviteiten zoals pistool-, boog- en blaaspijpschieten, is er een bungee-trampoline, een vierenhalve meter hoge klim pyramide en een tien meter hoge klimwand. Dit is slechts een greep uit het uitgebreide assortiment landmateriaal!

“Ik ben gewoon lekker bezig en nog geen tachtig”


Foto 6


Dat Van der Stoep heel actief is, blijkt uit het feit dat hij naast zijn zelfstandig ondernemerschap ook in diverse brancheorganisaties heeft gezeten. Hij zat acht jaar in het hoofdbestuur en de Raad van Toezicht van de Recron, hij heeft de VeBON (Vereniging van Buitensport Ondernemingen Nederland) opgericht waar hij ook dertien jaar voorzitter was en hij was vijftien jaar voorzitter van ToerNed, een marketingfederatie van circa vijftig dagattractiebedrijven in Nederland. Tevens was hij oprichter van de EC-OE, de European Confederation of Outdoor Employers, die in Brussel zetelt, gaf hij tien jaar workshops en lessen op drie universiteiten in Roemenië en maakte toeristisch plannen in veel landen wereldwijd.

Van der Stoep is negenenzestig, maar nog lang niet van plan om te stoppen: “Ik ben gewoon lekker bezig en nog geen tachtig.” Hij is naast Vadesto nog steeds actief in allerlei organisaties. Zo organiseert hij al veertig jaar lang met heel veel plezier De Avondvierdaagse van Hattem, heeft hij Radio Hattem opgericht, maar ook allerlei ondernemingsverenigingen en bedrijvenclubs waar hij hier en daar dan ook weer het voorzitterschap op zich neemt. Verder zit hij momenteel nog steeds in de Raad van Advies van het Deltion college in Zwolle en werd hij in 2017 nog ondernemer van het jaar in Hattem. Hij is een man met een brede interesse en een grote sociale betrokkenheid, waardoor hij overal ook direct actief deelneemt. Zelf zegt hij het zo: “Als je ergens lid van bent, moet je geen dood lid zijn.”

“Geen grassprietje is hetzelfde”


Foto 7


Het is duidelijk dat Van der Stoep een doorzetter is die niet bij de eerste de beste tegenslag bij de pakken neer gaat zitten, waardoor ik mij afvraag welke rol God in zijn leven speelt.

Hij is Vrijgemaakt opgevoed in een groot gezin en staat nog steeds ingeschreven bij de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt, maar denkt naar eigen zeggen wat breder en gaat ook naar andere kerken. “We waren thuis met z’n elven”, aldus Van der Stoep: “en gingen elke zondag naar de kerk. Toen ik in de puberleeftijd kwam, slikte ik niet alles meer voor zoete koek, maar ging ik bewust over de dingen nadenken. Ik trok bepaalde zaken in twijfel, waaronder ook het geloof. Ik ben wel altijd naar de kerk blijven gaan, maar tussen mijn zestiende en ruwweg zesentwintigste heb ik kerkelijk behoorlijk geshopt, om het zo maar te zeggen, en onderzocht ik de diversiteit aan kerksoorten. In die periode heb ik alles zo nu en dan ook wel eens losgelaten, maar Hij liet mij niet los!”

Van der Stoep heeft in zijn leven regelmatig ervaren dat God hem in zijn kraag greep en hij weer teruggetrokken werd. Het geloof is voor hem niet altijd een mooie strakke lijn geweest, zoals hij het zelf mooi omschrijft. Van der Stoep: “Het is loslaten en denken dat je losgelaten wordt. En opeens wordt je dan weer bepaald bij je geloof en waar je geestelijk staat. Als je in een periode zit waarin alles makkelijk gaat, laat je ook weer makkelijker los en al vallende voel je je best wel goed, totdat de grond wel héél dichtbij komt en je zoiets hebt van ‘Waar is het vangzeil?!’ Daar komt ook de uitdrukking ‘Nood leert bidden’ vandaan.”

Dat zijn kerkgang zich niet beperkt tot uitsluitend Gereformeerd Vrijgemaakt, beargumenteert hij als volgt: “Door ook in andere kerken te komen, hoor ik dingen waar ik me soms van afvraag of dat wel klopt. Dat werkt confronterend en dat vind ik prettig. Het is heel makkelijk om mee te lopen in je eigen straatje, elke zondag in dezelfde kerk te zitten en daarna gewoon weer je eigen gang te gaan, maar dat is aan mij niet besteed. Ik sta middenin de wereld en beleef mijn geloof zeven dagen in de week. Als je qua geloof in een bepaalde kring bent grootgebracht en nooit buiten die kring gekeken hebt wat er verder nog te koop is in de wereld, is de kans groot dat je niet zo weerbaar bent dan wanneer je wél buiten je eigen veilige kring op ontdekkingstocht bent gegaan.”

Hij komt daarmee automatisch op hetgeen hij zoal zakelijk meegemaakt heeft, waarbij het bepaald niet altijd voor de wind gegaan is, maar waarbij hij wél altijd ervaren heeft dat God erbij was. Als hij in de auto zat, onderweg naar de zoveelste bespreking of zitting bij de rechtbank, dan bad hij God voor wijsheid, inzicht en leiding. “En dat doe ik nog steeds,”, aldus Van der Stoep: “als ik met mijn mountain bike ga toeren, of op een andere manier aan het sporten ben, leg ik Hem mijn problemen voor, maar dank ik Hem óók voor alles wat goed gaat.”

Hij heeft God, vanaf de prille start met Vadesto, er altijd bij betrokken en bij de te nemen beslissingen Zijn leiding gezocht. Het bedrijf is op zondag gesloten, wat een hele bewuste keuze is. Hoewel dat voor een recreatiebedrijf zeer ongebruikelijk is, omdat tachtig procent van de omzet in de weekenden gerealiseerd wordt, heeft Van der Stoep daar nooit wakker van gelegen en er ook geen enkel nadeel van ondervonden. Sterker nog: het wordt vanuit kerkelijke kringen breed geaccepteerd en hij merkt dat men daardoor juist voor zijn bedrijf kiest in plaats van voor de concurrent. Hij ervaart dat Gods zegen erop rust en voegt eraan toe dat het bedrijf op zondag, zover hij en zijn vrouw thuis zijn, wel telefonisch bereikbaar is. Van der Stoep: “Je hebt nu eenmaal altijd mensen die op zondag bellen. Sommigen reageren boos als ze horen dat we die dag gesloten zijn, maar over het algemeen accepteert men het en wordt er doordeweeks teruggebeld om iets te boeken op een van de andere zes dagen in de week, want op zondag boeken we ook niets. Verder biedt het juist een opening om, vanuit onze motivatie, in gesprek te raken over het geloof.”

Als hij gasten meeneemt in zijn rondvaartboot en de mensen enthousiast van alles vertelt over de natuur in de omgeving van Hattem, krijgt hij regelmatig te horen dat hij een echte natuurliefhebber is. Dat geeft hem dan weer een ingang om via Gods schepping een gesprek over het geloof te beginnen, waarbij hij echter niet geforceerd zoekt naar een mogelijkheid om het Evangelie te verkondigen. Maar hij schroomt niet om via een grap en een grol toch iets mee te geven. Als er onderweg een torenvalk ‘aan het bidden is’ om zijn prooi te verschalken, maakt hij in de uitleg daarover bijvoorbeeld de grap ‘Die is toch netjes opgevoed’. Verder zal hij zijn verwondering voor Gods schepping, via het natuurschoon wat er tijdens de rondvaart gezien wordt, niet onder stoelen of banken steken en benoemt hij dat ook als zodanig. Daarnaast gebeurt het vaak dat hij na een rondvaart in het paviljoen met mensen persoonlijk in gesprek raakt waarbij het via de natuurschoon ook vaak weer op Gods schepping uitkomt. “Want geen grassprietje is hetzelfde”, aldus Van der Stoep: “en ik geniet van de Schepper en Zijn schepping.”

www.vadesto.nl

Tekst: Leo Singor

Christelijk Ondernemers Netwerk

Jan Piet
Directeur en oprichter

Gangboord 96
3823 TJ Amersfoort

033 - 20 89 006
info@co-netwerk. nl

Snel naar

Vragen?

Gangboord 96
3823 TJ Amersfoort
Tel 033-2089006

info@co-netwerk. nl
© 2019 Christelijk Ondernemers Netwerk  - Disclaimer - Website realisatie door Vanderperk Groep