• home
  • Artikelen
  • Het is pas een stoornis als je er gestoord van wordt

Het is pas een stoornis als je er gestoord van wordt

Nadat in 2007 bij hun dochter ADD was vastgesteld, stond het leven van Margo Matse en haar man wel even op zijn kop. Maar het kwam goed en met de juiste begeleiding bereikte hun dochter haar doelen; ook op school. Voor Margo was de kous daarmee niet af. Er vielen voor haar veel puzzelstukjes op hun plaats, doordat ze erachter kwam dat ze zelf ook ADD heeft. Ze wilde weten waar achttienplussers met ADD terecht kunnen en ontdekte dat er weinig hulpverlening voor volwassenen met ADD voorhanden was. Voor haar was dit een reden om opnieuw te gaan studeren en sinds 2010 is Margo met ADD Coaching een van de weinige ADD-coaches voor volwassenen in Nederland.

Het stille zusje van ADHD


Foto 1

Haar dochter is inmiddels tweeëntwintig. Toen ze op de basisschool in groep zeven zat, ontdekte Margo dat er iets niet klopte, doordat terugkoppelingen van school niet strookten met haar eigen ervaringen met haar. “Van mijn drie kinderen was zij verbaal het sterkst en als peuter en kleuter ontwikkelde zij zich het snelst.”, aldus Margo: “Maar op school bleven haar resultaten achter, omdat ze de instructies miste en daardoor vaak niet snapte wat de bedoeling was. Bij mij matchte dat totaal niet met hoe ik haar observeerde. De leerkrachten gaven steeds aan dat het er wel in zat, maar dat het er niet uitkwam. Volgens hen was ze snel afgeleid, zat ze dromerig om zich heen te staren en maakte ze haar taken niet af. Ik besprak dit regelmatig met een vriendin van me die een zoontje had met ADHD en die zich al veel meer in de materie verdiept had. De term ADD was haar inmiddels ook bekend en op een gegeven moment zei ze dat ze daar steeds aan moest denken als ik het over mijn dochter had.”

Margo ging op internet kijken wat ADD precies is. Toen ze las wat de symptomen zijn, was dat voor haar heel confronterend, omdat ze ontdekte dat ze zelf aan ruim negentig procent van de eigenschappen voldoet. Omwille van haar dochter heeft ze dat eerst geparkeerd. Margo: “Ik heb er zelf voor gezorgd dat ze een goede diagnose kreeg en direct huiswerkbegeleiding geregeld. De leerkracht die ze toen op school had, was een hele goede leerkracht. Het was een jonge meid die heel enthousiast voor de klas stond en die het ook leuk vond om de uitdaging aan te gaan om met alle tips, trucs en tools haar niveau omhoog te krijgen. We hadden mazzel dat ze deze juf ook in groep acht had. Begin groep zeven was haar niveau VMBO Kader Theorie en eind groep acht kreeg ze HAVO VWO Advies. Toen ik de uitslag van de CITO-score zag, rolden de tranen over mijn wangen!”

Gedurende het proces ontdekte Margo dat, wanneer de omgevingsfactoren positief beïnvloed worden, iemand met ADD heel goed de eigen potenties kan gebruiken en wel degelijk tot zijn of haar doel kan komen qua werk en sociale contacten.

Op mijn vraag wat het verschil is tussen ADD en ADHD antwoordt Margo: “Heel kort door de bocht mis je bij ADD de H van hyperactiviteit. ADD wordt ook wel het stille zusje van ADHD genoemd. De hoofdproblematieken bij beide stoornissen zijn een continue drukte in het hoofd en het organiseren en proberen vast te houden van aandacht. Maar waar de ADHD’er een stuiterbal is die heel erg aanwezig is met hyperactief en impulsief gedrag, aan heel veel dingen begint zonder het af te maken en soms zelfs een spoor van vernielingen achterlaat, is de ADD’er vaak dromerig en afwezig, kan niet tot actie komen en vertoont een hoge mate van uitstelgedrag. Hoewel de ADD’er last heeft van dezelfde drukte en onrust in het hoofd, is dat aan de buitenkant minder zichtbaar dan bij de ADHD’er, of het moet zijn doordat de omgeving zoiets heeft van ‘Waar zit je met je hoofd?’. Eigenlijk heeft de ADHD’er mazzel doordat die de drukte in het hoofd eruit gooit, terwijl het bij de ADD’er onder de oppervlakte blijft, wat het nog lastiger maakt.”

Het is volgens Margo dan ook veel moeilijker om de diagnose vast te stellen, omdat iemand met ADD, in tegenstelling tot iemand met ADHD, veel minder opvalt. Het wordt sneller toegeschreven aan karaktereigenschappen en er wordt eerder naar gekeken in de trant van ‘Het zit er wel in, maar het komt er niet uit’ of ‘Die kan niet meer dan dit’.

Ze benadrukt dat het niet alleen negatieve kanten heeft. De drukte in het hoofd heeft onder andere te maken met associatief denken. En hoewel dat ervoor zorgt dat iemand met ADD dromerig en afwezig overkomt en slecht kan luisteren, heeft het in interactieve contacten juist voordelen vanwege het snelle denkvermogen. Bovendien zijn mensen met ADD ook creatiever en out of the box. Margo: “Het is pas een stoornis als je er gestoord van wordt. Op het moment dat je merkt dat je je gaven en talenten niet kunt inzetten om je doelen te bereiken en dat je daar heel hard voor moet werken met weinig resultaat, wat dodelijk vermoeiend is, is het wel degelijk een stoornis. En dan is er sprake van een obstakel in je brein, waar je mee moet leren omgaan zodat je leert hoe je wel je doelen kan bereiken.”

YinYangYoga


Foto 3

Het idee om ADD-coach voor volwassenen te worden kwam ruim tien jaar geleden vooral voort uit haar zoektocht naar haar eigen diagnose. Ze liep tegen onwetendheid en onkunde van voornamelijk jonge mensen aan die de vragenlijsten afwerkten en haar zeiden dat ze haar moeder mee moest nemen omdat de eigenschappen al voor haar zevende jaar aanwezig moesten zijn. “Inmiddels weet ik dat mijn moeder ADHD heeft.”, aldus Margo: “Die weet niet eens wanneer ik exact jarig ben, laat staan dat ze nog precies weet hoe het voor mijn zevende levensjaar was. En door de verwerking met alle bijbehorende emoties had ik überhaupt geen zin om mijn ouders erbij te betrekken. Ik liep destijds tegen de veertig en als er dan een grietje van drieëntwintig tegenover je zit die niet eens echt naar je verhaal luistert, denk je ‘Jij begrijpt er niets van’. Toen bedacht ik me dat wanneer ik daar tegenaan loop, het logisch is dat veel meer volwassenen in dezelfde zoektocht daar tegenaan lopen.”

Ze benadrukt dat er de afgelopen tien jaar wel het een en ander veranderd is en dat ze nu genoeg goede verhalen kent qua hulpverlening bij beide aandachtstekortstoornissen. Het is volgens Margo heel belangrijk dat je met ADD zelf de sturing houdt in het proces en dat je bij een hulpverlener terecht komt waar je een klik mee hebt en waar het goed voelt. Er zijn naar haar zeggen heel veel instanties in Nederland die op verschillende manieren diagnosticeren. Voor volwassenen zijn de wachttijden momenteel gemiddeld acht tot twaalf weken en in het zuiden van het land zelfs drie tot zes maanden. Margo heeft het dan ook megadruk!

Voordat ze met ADD Coaching startte, is ze bij ADHD-Nederland een opleiding voor ADHD-coach gaan volgen met het idee om zich volledig te richten op de ADD’ers. In haar beleving krijgen de ADHD’ers namelijk al meer dan genoeg aandacht, doordat ze hyperactief en extrovert zijn en dus heel veel ruimte innemen, en lijden de ADD’ers in stilte. Margo wilde bewust die stille, dromerige en afwezige types, zoals ze het zelf omschrijft, de aandacht geven die ze in haar ogen verdienen en een luisterend oor voor hen zijn. Op de website van ADD Coaching staat het als volgt omschreven: ‘Vertel je verhaal, dan gaan we met de beren op de weg aan de slag en daarna gaan we je talenten versterken’. Tijdens de opleiding heeft ze zich ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en is ze direct met haar praktijk begonnen.

Op mijn vraag of zij met ADD Coaching uniek is, antwoordt Margo: “Ja! Er zijn veel ADHD-coaches die als een soort bijproduct ook ADD behandelen, terwijl het bij mij het hoofdproduct is. Naast volwassenen met ADD zijn ouders van kinderen met ADD ook welkom, maar ik ga geen kinderen begeleiden. Ik ben namelijk geen begeleider maar een coach. En coaching is iets wat je doet met mensen die kunnen reflecteren op hun eigen gedrag. Kinderen hebben nog begeleiding en hulpverlening nodig en dat is niet wat ik bied. Ik kan wel heel goed aan ouders uitleggen hoe belangrijk het is dat ze hun kind op de juiste manier benaderen en hoe het ADD-brein werkt.”

Omdat het efficiënter is om tijdens de eerste coachsessies alles in groepsverband uit te leggen, startte Margo begin 2019 met tweedaagse trainingen. De bedoeling was om het wat rustiger te krijgen qua coaching, maar dat bleek niet het geval. Het werd alleen maar drukker en omdat ze naar eigen zeggen zelf ook alles met haar ADD-brein goed moet blijven stroomlijnen, heeft ze in het voorjaar van 2019 contact gezocht met ADHD-coach Jolanda Rijneveld die haar drie jaar eerder had benaderd.

Ze hebben beiden dezelfde opleiding voor ADHD-coach gevolgd. Margo is betrokken geweest bij de oprichting van de Vereniging Christen Coaches (VCC) waar Jolanda ook lid van is. In een nieuwsbrief van de VCC stelde Jolanda zich voor als ADHD-Coach Gouda. Margo heeft zelf haar praktijk in Woerden en haar training locatie in Linschoten, niet ver bij Gouda vandaan. En omdat Jolanda ook een christelijke coach in haar vakgebied is, sprak dat Margo enorm aan. Ze ontmoetten elkaar in Brownies&downieS in Gouda, maar zakelijk kwam daar toen verder niets uit. Margo is haar echter nooit vergeten en toen ze iemand zocht, dacht ze direct aan haar. Want in de wereld van de coaching zijn er veel Oosterse invloeden, wat Margo ‘YinYangYoga’ noemt, en is het dun gezaaid qua christelijke coaches. En omdat ze wars is van al te zweverige toestanden, leek het haar mooi om met een christelijke coach samen te werken. Jolanda heeft een eigen coachpraktijk, maar had het nog niet zo druk als Margo en reageerde hier positief op. Ze werkt nu wekelijks op donderdag en vrijdag voor ADD Coaching. Hoewel Margo zelf zich uitsluitend richt op twintigplussers met ADD en ouders van kinderen die ADD hebben, wordt er door Jolanda naast volwassenen ook coaching gegeven aan tieners die obstakels ondervinden. Zij vindt het namelijk ontzettend leuk om ook met deze doelgroep te werken.

ADD is voor meer dan zeventig procent een genetisch bepaalde neurologische aandoening


Foto 2

Margo legt uit hoe het werkt als iemand contact opneemt: “Ik begin met een telefonische intake en als mensen dat niet prettig vinden en direct langs willen komen, combineren we de intake met de eerste coachsessie. Ik vraag altijd eerst wat men verwacht van de coachtrajecten. In het geval van een telefonische intake plannen we daarna een afspraak in. Vervolgens leg ik uit wat mijn visie op ADD is: dat het voor meer dan zeventig procent een genetisch bepaalde neurologische aandoening is, die ook beïnvloed wordt door de opvoeding en omgevingsfactoren. Vervolgens behandel ik de gevolgschade die onder andere bestaat uit de stress, de bloopers en de trauma’s die je hebt opgelopen vanwege je ADD-brein. Van daaruit leg ik de methodieken uit waarmee de cliënt kan gaan oefenen en experimenteren. Na elke coachsessie maak ik, samen met de cliënt, een overzicht met bijbehorende opdrachten voor thuis. En afhankelijk van het traject wat iemand volgt, wordt de volgende afspraak dan na twee tot vier weken ingepland. Uiterlijk twee dagen voor de nieuwe afspraak krijg ik van de cliënt per e-mail een update over de stand van zaken en welk resultaat er wel of niet bereikt is. En daar gaan we dan weer mee aan de slag.”

De thuisopdrachten zijn heel persoonlijk, omdat de gevolgschade bij iedereen weer anders is. De een heeft een slaapstoornis door een continu gebrek aan tijdsbesef en een ander zit tegen een burn-out aan doordat die zoveel overhoop heeft gehaald, door steeds met iets nieuws te beginnen om er vervolgens weer snel mee te stoppen, dat er geen overzicht meer is en alle energie opgebrand is. Om maar eens twee van de talloze voorbeelden te noemen. Margo werkt met bepaalde methodieken waarbij inzicht en kennisoverdracht twee belangrijke kernwoorden zijn, maar daar vanuit wordt het maatwerk. Verder ervaart ze dat mensen het fijn vinden dat er iemand tegenover hen zit die ook ADD heeft en niet volgens de lijstjes en protocollen te werk gaat, maar exact weet waar ze het over hebben. Er is bij Margo ruimte voor de pijn en verdriet die veroorzaakt worden door de aandoening en ze gedraagt zich niet als de deskundige die wel even zal zeggen wat je wel of niet moet doen. Daarentegen is er juist heel veel ruimte voor de cliënt om met haar of zijn eigen verhaal invulling te geven aan de eigen specifieke problematiek.

Ze verlangt van haar cliënten dat ze zelf hulpbronnen zoeken. Daar heeft ze een speciale reden voor. Want ADD’ers leven heel erg in hun binnenwereld en doordat ze zo in die eigen bubbel zitten, gaat er veel tijd verloren en is er weinig interactie. Bij het zelf zoeken naar hulpbronnen worden ze automatisch gedwongen om contact te zoeken met de buitenwereld. Bij een slaapstoornis kan zo’n hulpbron bijvoorbeeld een collega of vriend zijn die elke avond om elf uur appt dat hij naar bed gaat en ’s morgens om zeven uur dat hij opstaat. De bedoeling is dat de cliënt en de hulpbron dat samen net zo lang volhouden totdat het een patroon wordt en er een merkbaar resultaat is, doordat de persoon in kwestie bijvoorbeeld in de loop van de dag niet meer instort. Margo: “Veel oplossingen zijn heel praktisch en eigenlijk open deuren, waarbij je bijvoorbeeld moet denken aan voeding, beweging en slaap, inspanning en ontspanning, frisse lucht, et cetera. En om het brein elke keer weer aan te zetten tot de juiste keuzes en acties, is interactie met de buitenwereld perfect.”

Je kunt je brein net zo trainen als de spieren in je arm


Foto 4

ADD heeft veel sociale gevolgen en leidt vaak ook tot problemen in de relatie. Zo heeft Margo diverse ondernemers in haar klantenkring die voor tachtig procent heel goed draaien, maar een stukje sociale interactie thuis niet voor elkaar krijgen. “Ze hebben dan overdag zoveel gedaan met de nodige concentratie en focus, dat ze thuis direct in hun bubbel verdwijnen”, aldus Margo: “en dan gaat in de loop der tijd hun echtgenote dwarsliggen. Een vaak gehoorde klacht is ook dat relaties onder druk staan. Cijfers wijzen uit dat relaties met iemand met ADD of ADHD minder goed standhouden. De partner mist een verbinding en als je dat persoonlijk maakt, heeft iemand geen aandacht voor jou en dan wordt het heel ingewikkeld.”

Daardoor is haar doelgroep aan de ene kant toegespitst op ADD, maar aan de andere kant weer heel divers. Naar haar eigen zeggen gaat het om ‘mensen die hoog in het bankwezen zitten tot degenen die een uitkering krijgen en maatschappelijk niet meer functioneren’. Volgens Margo is onze samenleving er ook debet aan vanwege alle beeldschermen waardoor we fragmentarische informatie verwerken en snel doorzappen naar het volgende onderwerp, waardoor het concentratievermogen afneemt. Maar waar de maatschappij volgens haar vooral in tekortschiet, is het onderwijs hierin. Ze zou graag willen dat kinderen en tieners leren wat er met je brein gebeurt, hoe je kunt waken over je capaciteiten en hoe je die kunt vergroten, onder het motto dat je je brein net zo kunt trainen als de spieren in je arm. Ze is ervan overtuigd dat ze dan begrijpen dat ze daarin zelf sturing kunnen toepassen. Margo: “Dat is wat ik ook doe met coaching van volwassenen: bewust worden van je destructieve patronen en vervolgens inzoomen op wat wél werkt en wat beter voor je is. En terugkomend op de kinderen, zou ik dit vanuit ADD-coaching een heel mooi thema vinden om via trainingen aan onderwijzers over te brengen. Maar op dit moment heb ik helaas geen tijd om daar een soort lespakket voor te maken en het vervolgens daadwerkelijk uit te voeren.”

“Ik voelde me een soort koersloos schip op een grote zee”


Foto 5

Hoewel Margo overtuigd christen is, staat er op de website van ADD Coaching niets over haar christelijke identiteit, omdat ze zich heel bewust richt op mensen uit alle lagen van de bevolking en met welke geloofsovertuiging dan ook.

Ze gelooft haar hele leven al, maar is op haar achttiende echt tot bekering gekomen: “Ik ben licht Hervormd opgevoed. We gingen met Kerst sowieso naar de kerk, maar verder lang niet alle zondagen. Het geloof was in ons gezin niet zo’n hot item, maar er was wel sprake van een Godsbesef. Ik heb op een christelijke basisschool en een christelijk MAVO gezeten en als kind en tiener heb ik nooit getwijfeld aan het bestaan van God, maar ik deed er verder ook niet veel mee. In mijn tienertijd had ik behoorlijk veel stemmingswisselingen, wat achteraf te wijten is aan mijn ADD. Meisjes met ADD, die zich op de basisschool nog sociaal wenselijk gedragen, kunnen in hun tienertijd behoorlijk omslaan. Bij mij uitte zich dat in tijgerprintjes, zwarte T-shirts met scheuren, zwarte ogen, stekeltjes, roken en veel uitgaan. Ik gedroeg me superstoer, maar was diep van binnen heel eenzaam. Ik denk dat ik een beetje losgeslagen was. Op de MAVO haalde ik net aan vijfjes en zesjes, omdat ik op een school zat waar ik zwaar aan het onderpresteren was. Achteraf is gebleken dat ik HAVO-VWO had moeten doen. Ik werd totaal niet uitgedaagd en geprikkeld waardoor ik ook niets deed. Op m’n vijftiende heb ik toch net mijn diploma gehaald en zou ik nog twee jaar naar de HAVO gaan, want ik wist niet wat ik verder moest met mijn leven. Ik had geen flauw idee wat ik wilde worden. Maar ik heb de infodag gemist, want ik zat met mijn zus in Tunesië op een kameel. Met als gevolg dat ik de eerste dag op de nieuwe grote school in Alphen aan de Rijn verdwaald door de gangen liep en niet wist in welk lokaal ik moest zijn. Ik kon het allemaal net niet vinden, of ik kwam te laat binnen. Na drie maanden ging mijn verkering ook nog eens uit, terwijl ik op een school zat waarvan ik dacht ‘Waarom doe ik dit eigenlijk?’ Toen stelde mijn moeder me voor om als au pair naar Schotland te gaan, wat ik best een leuk idee vond. Ik ben op mijn zestiende daarheen gegaan en toen ik na een jaar terugkwam, ben ik gaan werken en heb ik nog een half jaar Kunstgeschiedenis gestudeerd. Vervolgens heb ik qua studeren nog het een en ander geprobeerd, maar alles wat ik aan opleidingen startte, maakte ik niet af. Ook dat is, achteraf gezien, ADD-gerelateerd. Ik voelde me een soort koersloos schip op een grote zee. En toen kwam ik op mijn achttiende in een Evangelische gemeente in Woerden terecht, wat op dat moment nog een heel klein clubje was in een houten keet. Er was daar een band en er werd over God en Jezus gesproken op een manier zoals jij en ik nu in gesprek zijn en dat raakte mij. Ik moest heel erg huilen en na die eerste keer ging ik er elke week naar toe en het raakte mij steeds weer. Het was echt mijn bekering en ik heb zeker drie maanden op een hele grote roze wolk gezeten. Ik wilde iedereen overtuigen en bekeren en raakte in een paar maanden tijd mijn hele vriendenkring kwijt.”

“Mijn Psychiater zit in de hemel”


Foto 6

Religie werd relatie en Margo was echt verliefd op Jezus. Ze voelde Hem zo goed, dat ze zich nu nog wel eens afvraagt wat er toen gebeurd is. Daarbij doelt ze ook specifiek op haar brein. Ze heeft het in haar werk vaak over de ‘pretstoffen’ en heeft het idee dat er bij haarzelf toen een explosie plaatsvond van dopemine, oxytocine en serotonine. “Ik voelde me super!”, aldus Margo: “Maar op een gegeven moment beland je natuurlijk weer langzaam op aarde. Ik was ook wel naïef, denk ik. En er werd gepredikt dat als je alles deed wat God van je vroeg, er niets mis zou gaan. Maar zo werkt het in de praktijk natuurlijk niet. De zon gaat op over de rechtvaardigen en de goddelozen en ons wordt ook geen ellende bespaard. En daar hoef je God niet de schuld van te geven, maar het zorgt wel voor vragen, wonden en littekens. Daar ga je mee worstelen en dat maakt misschien wel een beter een mooier mens van je, omdat je niet meer aan iedereen gaat vertellen dat die bekering alles is en dat je gewoon een mens bent met al je moeite en strijd, maar dat je wel weet wat je fundament is. Het is belangrijk om de positieve én de negatieve dingen in het leven te accepteren, ook met je geloof. God is geen automaat waar je een kwartje ingooit en vervolgens de oplossingen van krijgt. Zo werkt het gewoon niet. Maar Hij is voor mij wel altijd het fundament geweest onder mijn bestaan. En dat ik op mijn achttiende écht tot geloof ben gekomen, zie ik wel als een cadeautje om met mijn ADD-brein niet alle kanten op te vliegen. Ik kan met al mijn sores bij Hem terecht en zeg vaak ‘Mijn Psychiater zit in de hemel’. Ik heb twee postnatale depressies gehad, mijn beste vriendin is acht jaar geleden aan kanker overleden en zo maak je allerlei dingen mee die ingewikkeld zijn. En als je dan kan bidden en praten, en al krijg je niet altijd antwoorden en oplossingen, het maakt wel dat je het gevoel hebt dat je er niet alleen voor staat. Het houdt me ook weg bij foute keuzes, want met ADD ligt verslavingsgevoeligheid ook op de loer. Het is een makkelijke en snelle oplossing om de drukte in je hoofd en de emoties te dempen door alcohol of wat dan ook. Maar als je bidt en weet dat je het leven gekregen hebt van een Schepper, die naar je kijkt en graag wil dat je zuinig met je hoofd en je lijf omgaat, is dat voor mij wel een soort van hulpbron om de juiste keuzes te blijven maken. En natuurlijk lukt dat niet altijd, want je blijft tenslotte mens. En ook ik drink wel eens een glaasje teveel, omdat ik denk ‘Lekker relaxed’. Maar als ik mijn geloof niet zou hebben, weet ik niet wat ik allemaal nog meer overhoop had gehaald in dit leven. Dus het is voor mij ook wel een beetje de veilige rails om vast te houden en langs te lopen.”

Het feit dat de ellende in haar leven haar de nodige wonden en littekens met bijbehorende levensvragen heeft bezorgd, heeft er in haar beleving juist toe geleid dat ze een completer mens geworden is, waarbij ze merkt dat ze nu voor iedereen benaderbaar en toegankelijk is geworden. Als je claimt dat je iets hebt wat de ander ook moet hebben en die ander niet ok vindt als die het niet heeft, ben je volgens Margo eigenlijk aan het veroordelen. Ze krijgt mensen met allerlei verschillende overtuigingen in haar praktijk en ze vindt het heerlijk om daarin het waardeoordeel los te kunnen laten. Als ze het al omhoog voelt komen, is ze in staat om het te parkeren en zich te bedenken dat het niet aan haar is om een oordeel te vellen. Ze luistert met een open houding naar haar cliënten en hoopt iets van Gods liefde te kunnen laten zien door haar werk goed te doen, zonder continu de drang te hebben haar geloofsovertuiging ten toon te spreiden.

In de gemeente waar ze tot bekering is gekomen werd haar destijds geleerd dat je qua geloofsovertuiging moest oppassen met wie je omging, onder het motto ‘Waar je mee omgaat, wordt je door besmet’. Ze is blij dat ze dat van zich afgeschud heeft. Margo: “Als je fundament goed is en je hebt je lijntje met God, dan hoef je andersdenkenden niet angstvallig uit de weg te gaan. Dan mag je gewoon je leven leven met de talenten en de kwaliteiten die je hebt en blijven bidden en strijden voor de dingen die jij belangrijk vindt. Daarbij moet je vooral niet de moed verliezen wanneer je gebeden niet verhoord worden, want Gods wegen zijn bijzonder.”

Aan de ene kant verlangt ze soms wel eens terug naar die tijd dat ze zo hyper-de-piep in de roze wolk zat, maar aan de andere kant gelooft ze dat dit beter is; dat dit echter is. Door alles wat ze heeft meegemaakt, voelt ze zich nu een compleet mens met alles erop en eraan.

www.add-coaching.nl

Tekst: Leo Singor

Christelijk Ondernemers Netwerk

Jan Piet
Directeur en oprichter

Gangboord 96
3823 TJ Amersfoort

033 - 20 89 006
info@co-netwerk. nl

Snel naar

Vragen?

Gangboord 96
3823 TJ Amersfoort
Tel 033-2089006

info@co-netwerk. nl
© 2019 Christelijk Ondernemers Netwerk  - Disclaimer - Website realisatie door Vanderperk Groep